Nepal 3

Weer terug naar de bewoonde wereld

Heerlijk om weer naar beneden te lopen. De mooiste stukken vond ik uiteindelijk rond de 4300m-4500m. Nog boven de boomgrens. Prachtige ruige landschappen, nog steeds zicht op de hoogste bergen en vooral paden die ik niet eng vond 😉 .

De terugvlucht van Lukla naar Kathmandu ging ook anders dan gepland. In Lukla kreeg ik een ticket IMG_20181102_105810613_BURST000_COVER_TOPin mijn handen gedrukt en er werd verteld dat ik naar Rumjatar werd gevlogen. Daar zouden bussen klaarstaan en met 5 uurtjes zouden we dan in Kathmandu aankomen……Oké. Aan de ene kant was ik blij dat ik eindelijk naar een schone hotelkamer en mijn spullen zou gaan, aan de andere kant…….waar kom ik terecht?

Gelukkig waren er nog 18 toeristen die in hetzelfde schuitje zaten, dus wederom ‘Go with the flow’.  Uiteindelijk was het echt een cadeau. Leuke mensen ontmoet uit Canada en Australië en een fantastische busreis door de binnenlanden van Nepal. Wat een prachtig (maar onderontwikkeld) land.

Eenmaal in Kathmandu stond mijn tas klaar in het hotel. Wat heerlijk. Wat word je dan blij van simpele dingen. Mijn haren wassen met shampoo, een schoon shirt en mijn eigen ondergoed (i.p.v. Nepalese roze slips, er was weinig keus…. 😉 ). Na twee dagen Kathmandu werd mijn lichaam ook weer zichzelf. Mijn bolle hoofd (van het vocht vasthouden) verdween, ik kon weer slapen zonder wakker te worden met een verstoorde ademhaling en mijn spijsvertering ging weer normaal werken.

Vocht

Links, vocht vasthouden hoofd Rechts, lichaam weer zichzelf

 

Mijn hoogsensitieve en high sensation (hss) kant hebben behoorlijk ruzie gehad deze reis. Boven in de bergen vond één kant van mij het héél eng. Zonder mijn HSS kant stond ik waarschijnlijk nu nog op die berg, stijf van angst. Mijn gids zal bij momenten gedacht hebben dat hij met iemand op pad was met een gespleten persoonlijkheid. Het ene moment was ik in tranen omdat ik het zo eng vond en het andere moment was ik intens aan het genieten. En ja, dat gaat ook vaak gepaard met tranen. Mijn zakdoeken waren op aan het einde van de trekking.

Vroeger snapte ik daardoor niets van mezelf. Aan de ene kant de hang naar extreme dingen (heb bv. ook parachute gesprongen) en aan de andere kant een kat uit de boom houding.

Hoe verwarrend! Want wat was is nou balans? Teveel extreme dingen werd en word ik niet gelukkig van, maar een ‘saai’ leven word ik ook geen leuker persoon van.

Het besef dat deze variant van hsp zijn er is, heeft mij al veel rust gebracht. Ik heb het soms nodig om intens te voelen, te voelen dat ik leef. En daarbij zoek ik grenzen op. (Meer lezen over hsp/hss, lees dan dit blog)

Na deze reis denk ik niet meteen: ‘Nu ik 5500 m. kan, wil ik ook +6000m’. Maar er komt vroeg of laat weer een moment dat mijn hss kant weer aandacht wil. En of dat een volgende reis wordt of  weer trainen voor een halve marathon, dat weet ik nu nog niet 😉 .

Al met al was deze reis weer een geweldige ervaring. Ik heb onbeschrijflijk mooie bergen/uitzichten gezien, mooie mensen mogen ontmoeten van over de hele wereld én bovenal heb ik mezelf weer ontmoet.

Liefs Sannie

Pin on PinterestShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs of andere tips ontvangen? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief. Je ontvangt dan gratis een e-book over HSP



Categorieën

  • Algemeen
  • Boeken
  • Hoogsensitiviteit
  • Inspiratie
  • Positiviteit
  • Zelfvertrouwen
  • Recente blogs

    Lees meer!