Nepal 2

De trekking begon met een binnenlandse vlucht van Kathmandu naar Lukla. Een fantastische ervaring. Lukla staat te boek als werelds meest gevaarlijke vliegveld. Zo heb ik het totaal niet ervaren. De vlucht was prachtig en alles ging vlekkeloos. De man naast mij kneep zijn stoel fijn, dus die mocht ik nog een beetje coachen 😉 .IMG_20181101_123325653_HDR

Eenmaal aangekomen in Lukla was er meteen de frisse lucht, de bergen en de spanning in de lucht (of in mijzelf) dat het nu echt ging beginnen.

Al snel kwamen we (de gids en ik) erachter dat het héél druk zou worden op de route die ik in eerste instantie uitgezocht had. Als ik ergens niet van houd, zijn het hordes toeristen. Dus op laatste moment besloten een compleet andere route te doen. Na het hele fiasco met mijn tas, kon ik gelukkig makkelijk schakelen en vond ik het allemaal prima.

De trekking was fantastisch. Ondanks dat het heel zwaar (en koud) was, heeft het me wederom laten ervaren dat ik zoveel meer kan dan ik denk. Daarnaast is het voor mij een mooie les in grenzen geweest. Grenzen verleggen en grenzen aangeven. Dat is wat ik deze reis zeker gedaan heb.

IMG_20181026_105503786Grenzen verlegd door een hoogte van 5340m en 5540m te bereiken. Fantastisch op het moment dat we dan ook echt boven waren. Het gevoel van trots is onbeschrijfelijk. Elke stap kostte energie. Maar toen ik eenmaal boven was, WAUW. Mount Everest, Cho Oyu, Lhotse, Ama Dablam en andere immens hoge bergen.

Enige wat ik kon doen op deze hoogste punten was huilen en genieten. Van trots, vermoeidheid en van de overweldigende schoonheid. Toen de tranen gedroogd waren, kon ik alleen maar stralen. Jeetje wat is de wereld mooi.

Grenzen aangeven door weer terug te gaan na twee passes. We hadden er nog een derde pass aan kunnen plakken. Het was genoeg geweest. Ik had veel hoofdpijn en hield vocht vast. Ik vond het ook best eng op die hoogte. Iets wat ik van mijzelf niet ken. Bizarre ervaring om te voelen en merken wat angst met mij doet. Ik vond twee passes genoeg. De kou (echt heel koud), het afzien, het lastig slapen op hoogte. Ik had genoeg bereikt voor mezelf.

En toch, zodra we weer lager kwamen, kwam dat stemmetje: ‘had je niet toch die derde pass kunnen doen?’. Nee, twee waren genoeg. Mijn doel was boven de 5000m komen en een aantal van de hoogste bergen ter wereld zien. Die derde pass zou niets meer toevoegen. Mooie les in het kijken naar wat wél is gelukt.

In het volgende blog, de hereniging met mijn tas 😉 en wat heeft deze reis met mij gedaan?

 

IMG_20181026_101619733

Pin on PinterestShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs of andere tips ontvangen? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief. Je ontvangt dan gratis een e-book over HSP



Categorieën

  • Algemeen
  • Boeken
  • Hoogsensitiviteit
  • Inspiratie
  • Positiviteit
  • Zelfvertrouwen
  • Recente blogs

    Lees meer!