Blog 3: De trekking naar Gosainkunda Lakes

Na tien dagen ‘opgesloten’ in het klooster, ben ik zo blij als een klein kind dat ik verder ga met mijn reis. Ik sta bijna letterlijk te stuiteren 😉 . ’s Morgens om 9:00 wordt ik opgehaald met een Jeep. Wauw, het beste vervoer tot nu toe. Later zal ik erachter komen waarom een Jeep geen overbodige luxe is. Vol verbazing en verwondering kijk ik weer om me heen, naar deze bizarre en chaotische stad Kathmandu. Zodra we het klooster terrein verlaten is het wederom chaos.

Het eerste deel van de reis is nog oké. Ik kijk om me heen en geniet van alles wat ik zie. Maar op een gegeven moment sloeg er iets om in mij. Ik voelde me niet topfit, ik had behoorlijk last van mijn darmen en elke hobbel voelde ik in mijn buik. In het klooster had ik een flinke verkoudheid opgelopen en had daar anti biotica voor gekregen. Die zorgde voor behoorlijke onrust in mijn buik. Aangezien er tijdens deze rit geen één km was zonder hobbel, was het even afzien. Daarnaast raakte de armoede me. De simpele huisjes. De kinderen op straat in de viezigheid. De dramatische wegen. Ook had ik geen contact gehad met thuis en ik ging ervan uit dat het in ‘the middle of nowhere’ ook gedaan was met de kans was op wifi. Het was ongeveer 150km en we hebben er bijna 8 uur over gedaan.DSC01340

Toen we aankwamen in het hotel, zat mijn geur zintuig me wederom in de weg en daardoor voelde ik me nog beroerder. Eenmaal op mijn kamer brak ik. Ik heb héél hard gehuild en mezelf afgevraagd waarom ik niet gewoon naar huis ging? Waarom moest ik nou weer zo nodig een trekking doen? Kijk nou, je voelt je hartstikke beroerd en je ‘moet’ morgen ruim 1000m klimmen. Wat doe je hier? Waarom ga je niet gewoon lekker in Nederland lopen? Wat zullen de kinderen nu aan het doen zijn? Je gaat het nooit redden morgen! Een behoorlijke strijd tussen mijn HSS kant en mijn HSP kant.

Op het moment dat ik dacht dat ik wel uitgehuild was, begon ik gewoon weer opnieuw. Het kwam vanuit mijn tenen. Ik voelde me even heel zielig en door mijn verdriet, voelde ik me lichamelijk echt ziek worden. Wederom een bizarre ervaring, die ik nog nooit eerder gehad had.

Nou ja, mezelf vermanend toegesproken en toch maar weer naar beneden gegaan, omdat de gids nog het e.e.a. wilde doornemen. Dus zo goed en zo kwaad als het kon mezelf opgekalefaterd. Beneden zag ik het bordje met wifi en het werkte ook nog! Jeetje, wat kan je daar gelukkig van worden. De gids had niets meer aan me en ik heb heerlijk zitten appen met mijn oudste dochter. Daarna was het goed. Ik had contact met thuis gehad, de hoteleigenaar had ‘veilig’ eten voor me gemaakt i.v.m. mijn darmen en ik ging op tijd naar bed.

De volgende dag op de gok gestopt met de anti-biotica, wat een goede beslissing was. De buikpijn was acuut weg en mijn verkoudheid is ook niet teruggekomen. Dus gelukkig kon ik dag 1 van mijn trekking na mijn dieptepunt, vol goede moed beginnen.

DSC01428En wat heb ik ervan genoten. Het was echt wel zwaar, lichamelijk gezien, maar de natuur is zó prachtig. Ik vergeleek het op momenten een beetje met een bevalling. Die is ook zwaar en pijnlijk, maar zodra je het eindresultaat bereikt heb, ben je zo blij en trots. 😉

De eerste twee dagen gingen meteen naar het hoogste punt, 4660 m. Fantastisch. Het sleutelwoord tijdens die dagen was: ‘bistare, bistare’. Wat langzaam betekent in het Nepalees. Het was voor mij een mooie les. Het lopen in de bergen vraagt geduld en je moet langzaam omhoog. Hm, twee dingen die ik echt moest leren. Uiteindelijk doe je dat vanzelf. Ik was nog wel wat benauwd en op de steile stukken ging het stap voor stap. Maar ik heb van elke stap genoten. Ik was aan het einde van de dag zo trots op mezelf, ik gaf gewoon licht 🙂 .

DSC01396

We sliepen in ‘eenvoudige lodges’. Wat inhield dat het soms niet meer was dan een paar houten planken, met een golfplaten dak. Door alle inspanningen overdag, heb ik als een roos geslapen. Dik ingepakt, in thermo ondergoed, thermo sokken, een binnenslaapzak, een slaapzak en op het hoogste punt ook nog een extra deken. Overdag scheen de zon en liepen we weer heerlijk in een T-shirt.

Persoonlijk hygiëne stonDSC01368d ook een week op een laag pitje. De meeste lodges hadden geen of een ijskoude douche. Dat raadde mijn gids me af, aangezien je daarna niet meer warm wordt. Gelukkig had ik toetenpoetsers mee en heb me daarmee ‘gedoucht’. En uiteindelijk went dat. Ik heb mijn grenzen regelmatig bijgesteld. Maar na 4 dagen was de warme douche héél fijn.

Na twee dagen klimmen, was dag drie voornamelijk dalen. Dat ging als een speer. Maar jeetje, wat krijg je daar een spierpijn van. Ik was blij dat ik een soort tijgerbalsem mee had. Helaas waren er geen knappe masseurs voor handen in de bergen 😉 . De dagen daarna was het afwisselend klimmen en weer dalen. Plat bestaat in Nepal niet. Vooral het dalen werd steeds lastiger, i.v.m. een pijnlijke knie. Ik heb wel 1000-en traptreden afgelopen. Voordeel is wel dat mijn broek met de dag losser ging zitten. Je moet er even voor naar Nepal, maar een trekking van een week doet wonderen voor je figuur. 😉

Al met al was het een geweldige ervaring, die me eigenlijk te snel ging. Ik vond het ruige van boven de 4000m IMG_20171019_094154150fantastisch. De grote zwarte rotsen, de dieprode heide-achtige begroeiing, de uitzichten en de stilte. Helaas bleven we daar maar 1,5 dag en we gingen weer verder. Ook de dorpjes waren bijzonder om door te lopen. Sommige paden gingen dwars over privé terreinen en dan had ik het gevoel dat ik nog net niet door het huis van die mensen liep.

Deze hele trekking was voor mij weer een bewijs dat je als mens zoveel meer kunt dan je denkt. Alle ervaringen en bijzondere mensen neem ik met mij mee. Ondanks dat ik het op momenten echt moeilijk vond om zo ver van mijn gezin te zijn, had ik het niet willen missen.

Liefs Sannie

DSC01441

 

 

Pin on PinterestShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs of andere tips ontvangen? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief. Je ontvangt dan gratis een e-book over HSP



Categorieën

  • Algemeen
  • Boeken
  • Hoogsensitiviteit
  • Inspiratie
  • Positiviteit
  • Zelfvertrouwen
  • Recente blogs

    Lees meer!